لنگته (عمامه)

دستار، عمامه یا لنگته، سرپوش اکثر مردان اسفاد قدیم بود که بر خلاف عمامه روحانیت، یک طرف آن آزاد و روی شانه ها قرار میگرفت. شیوه بستن و پیچش عمامه هر فرد متفاوت و منحصر به فرد بود و بهترین پارچه آن "فاج" بود که طول آن تا چندین متر هم می رسید. بستن عمامه، رسمی بودن فرد را می رساند و نوعی پوشش اجتماعی و بیرونی بود. از قسمت پیچانده شده عمامه برای جا نسواری(ناس)، جا سیگاری و گاها جای اسکناس استفاده می شد و از قسمت رها شده بعنوان حوله و جای تنقلات و میوه هم کاربرد داشت. در کارهای کشاورزی از عمامه بجای طناب هم استفاده می کردند و پشته علف، هیزم و شاید حیوانات محلی را با آن می بستند. همچنین در ایام خرمنکوبی بعنوان عایق گرد و غبار و کاه بر سر و صورت پیچیده می شد و در سرمای سخت زمستان قدیم، بهترین ماسک و شال گردن بود و برای اندک موتور سواران هم نقش کلاه ایمنی را داشت.در ایام سیزده بدر هم از لنگته برای بازی درنه بغل دینگ استفاده می شد.
امروزه این نوع پوشش دیگر رایج نیست و شاید تعداد انگشت شماری از مردم لنگته به سر باشند.

با تشکر از آقای رضا واحدی بابت ارسال تصویر.